Nowe stroje Aniołków

Strona głównaAktualnościParafia Gródekz życia Parafii GródekNowe stroje Aniołków

2024-09-06
Parafia Gródek, z życia Parafii Gródek

Szukaj

Ostatnie wpisy

Intencje mszalne 23-29.03.2026r.2026-03-21
Ogłoszenia duszpasterskie na V Niedzielę Wielkiego Postu 22.03.2026r.2026-03-21
Intencje mszalne 23-29.03.2026r.2026-03-21
Ogłoszenia duszpasterskie na V Niedzielę Wielkiego Postu 22.03.2026r.2026-03-21
Intencje mszalne 16-22.03.2026r.2026-03-14

Kategorie

Aktualności (508)
- Parafia Dólsk (249)
  - intencje mszalne Dólsk (125)
  - ogłoszenia parafialne Dólsk (124)
- Parafia Gródek (254)
  - intencje mszalne Gródek (125)
  - ogłoszenia parafialne Gródek (128)
  - z życia Parafii Gródek (1)

Archiwa

marzec 2026
luty 2026
styczeń 2026
grudzień 2025
listopad 2025
październik 2025
wrzesień 2025
sierpień 2025
lipiec 2025
czerwiec 2025
maj 2025
kwiecień 2025
marzec 2025
luty 2025
styczeń 2025
grudzień 2024
listopad 2024
październik 2024
wrzesień 2024
sierpień 2024
lipiec 2024
czerwiec 2024
maj 2024
kwiecień 2024
marzec 2024
luty 2024
styczeń 2024
grudzień 2023
listopad 2023

Podobne wpisy

Intencje mszalne 23-29.03.2026r.

2026-03-21

Ogłoszenia duszpasterskie na V Niedzielę Wielkiego Postu 22.03.2026r.

2026-03-21

Intencje mszalne 16-22.03.2026r.

2026-03-14

Polityka prywatności
Mapa witryny

Parafia pw. Miłosierdzia Bożego - Gródek

Adres: pl. Jana Pawła II 1/1, 86-140 Gródek, woj. kujawsko-pomorskie, powiat świecki, gmina Drzycim
Telefon komórkowy: 48 880 571 309

Numer rachunku:

Parafia Miłosierdzia Bożego w Gródku
82 8169 1029 0043 3303 2000 0010

Parafia pw. Świętego Antoniego Padewskiego - Dólsk

Adres: Dólsk, 86-140 Drzycim, woj. kujawsko-pomorskie, powiat świecki, gmina Drzycim
Telefon komórkowy: 48 880 571 309

Numer rachunku:

Parafia św. Antoniego Padewskiego w Dólsku
18 8169 1029 0000 1775 2000 0010

Ewangelia na co dzień

Piąta Niedziela Wielkiego Postu

Księga Ezechiela 37,12-14.

Tak mówi... Pan Bóg: «Oto otwieram wasze groby i wydobywam was z grobów, ludu mój, i wiodę was do kraju Izraela,
i poznacie, że Ja jestem Pan, gdy wasze groby otworzę i z grobów was wydobędę, ludu mój.
Udzielę wam mego ducha po to, byście ożyli, i powiodę was do kraju waszego, i poznacie, że Ja, Pan, to powiedziałem i wykonam» – mówi Pan Bóg.

Księga Psalmów 130(129),1b.2-6.7a.7b.8.

Z głębokości... wołam do Ciebie, Panie,
Panie, wysłuchaj głosu mego.
Nachyl swe ucho
na głos mojego błagania.

Jeśli zachowasz pamięć o grzechach, Panie,
Panie, któż się ostoi?
Ale Ty udzielasz przebaczenia,
aby Ci służono z bojaźnią.

Pokładam nadzieję w Panu,
dusza moja pokłada nadzieję w Jego słowie,
dusza moja oczekuje Pana.
Bardziej niż strażnicy poranka,
niech Izrael wygląda Pana.

U Pana bowiem jest łaska,
u Niego obfite odkupienie.
On odkupi Izraela
ze wszystkich jego grzechów.

List do Rzymian 8,8-11.

Bracia: Ci, którzy... według ciała żyją, Bogu podobać się nie mogą.
Wy jednak nie żyjecie według ciała, lecz według Ducha, jeśli tylko Duch Boży w was mieszka. Jeżeli zaś ktoś nie ma Ducha Chrystusowego, ten do Niego nie należy.
Skoro zaś Chrystus w was mieszka, ciało wprawdzie podlega śmierci ze względu na skutki grzechu, duch jednak ma życie na skutek usprawiedliwienia.
A jeżeli mieszka w was Duch Tego, który Jezusa wskrzesił z martwych, to Ten, co wskrzesił Chrystusa Jezusa z martwych, przywróci do życia wasze śmiertelne ciała mocą mieszkającego w was swego Ducha.

Ewangelia wg św. Jana 11,1-45.

Był pewien... chory, Łazarz z Betanii, ze wsi Marii i jej siostry, Marty.
Maria zaś była tą, która namaściła Pana olejkiem i włosami swoimi otarła Jego nogi. Jej to brat, Łazarz, chorował.
Siostry zatem posłały do Niego wiadomość: «Panie, oto choruje ten, którego Ty kochasz».
Jezus, usłyszawszy to, rzekł: «Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą».
A Jezus miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza.
Gdy posłyszał o jego chorobie, pozostał przez dwa dni tam, gdzie przebywał.
Dopiero potem powiedział do swoich uczniów: «Chodźmy znów do Judei».
Rzekli do Niego uczniowie: «Rabbi, dopiero co Żydzi usiłowali Cię ukamienować i znów tam idziesz?»
Jezus im odpowiedział: «Czyż dzień nie liczy dwunastu godzin? Jeżeli ktoś chodzi za dnia, nie potknie się, ponieważ widzi światło tego świata.
Jeżeli jednak ktoś chodzi w nocy, potknie się, ponieważ brak mu światła».
To powiedział, a następnie rzekł do nich: «Łazarz, przyjaciel nasz, zasnął, lecz idę, aby go obudzić».
Uczniowie rzekli do Niego: «Panie, jeżeli zasnął, to wyzdrowieje».
Jezus jednak mówił o jego śmierci, a im się wydawało, że mówi o zwyczajnym śnie.
Wtedy Jezus powiedział im otwarcie: «Łazarz umarł,
ale raduję się, że Mnie tam nie było, ze względu na was, abyście uwierzyli. Lecz chodźmy do niego».
A Tomasz, zwany Didymos, rzekł do współuczniów: «Chodźmy także i my, aby razem z Nim umrzeć».
Kiedy Jezus tam przybył, zastał Łazarza już do czterech dni spoczywającego w grobie.
A Betania była oddalona od Jerozolimy około piętnastu stadiów.
I wielu Żydów przybyło przedtem do Marty i Marii, aby je pocieszyć po utracie brata.
Kiedy zaś Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu.
Marta więc rzekła do Jezusa: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł.
Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga».
Rzekł do niej Jezus: «Brat twój zmartwychwstanie».
Rzekła Marta do Niego: «Wiem, że powstanie z martwych w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym».
Rzekł do niej Jezus: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, to choćby umarł, żyć będzie.
Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?»
Odpowiedziała Mu: «Tak, Panie! Ja mocno wierzę, że Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat».
Gdy to powiedziała, odeszła i przywołała ukradkiem swoją siostrę, mówiąc: «Nauczyciel jest i woła cię».
Skoro zaś tamta to usłyszała, wstała szybko i udała się do Niego.
Jezus zaś nie przybył jeszcze do wsi, lecz był wciąż w tym miejscu, gdzie Marta wyszła Mu na spotkanie.
Żydzi, którzy byli z nią w domu i pocieszali ją, widząc, że Maria szybko wstała i wyszła, udali się za nią, przekonani, że idzie do grobu, aby tam płakać.
A gdy Maria przyszła na miejsce, gdzie był Jezus, ujrzawszy Go, padła Mu do nóg i rzekła do Niego: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł».
Gdy więc Jezus zobaczył ją płaczącą i płaczących Żydów, którzy razem z nią przyszli, wzruszył się w duchu, rozrzewnił i zapytał: «Gdzie go położyliście?»
Odpowiedzieli Mu: «Panie, chodź i zobacz!»
Jezus zapłakał.
Żydzi więc mówili: «Oto jak go miłował!»
Niektórzy zaś z nich powiedzieli: «Czy Ten, który otworzył oczy niewidomemu, nie mógł sprawić, by on nie umarł?»
A Jezus, ponownie okazując głębokie wzruszenie, przyszedł do grobu. Była to pieczara, a na niej spoczywał kamień.
Jezus rzekł: «Usuńcie kamień!» Siostra zmarłego, Marta, rzekła do Niego: «Panie, już cuchnie. Leży bowiem od czterech dni w grobie».
Jezus rzekł do niej: «Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą?» Usunięto więc kamień.
Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: «Ojcze, dziękuję Ci, że mnie wysłuchałeś.
Ja wiedziałem, że Mnie zawsze wysłuchujesz. Ale ze względu na otaczający Mnie tłum to powiedziałem, aby uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś».
To powiedziawszy, zawołał donośnym głosem: «Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!»
I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce powiązane opaskami, a twarz jego była owinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: «Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić».
Wielu zatem spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego.

Fragment liturgicznego tłumaczenia Biblii Tysiąclecia, © Wydawnictwo Pallottinum
By codziennie mogli Państwo otrzymywać tekst Ewangelii, prosimy się zarejestrować : ewangelia.org

Przejdź do codziennego czytania